پنج‌شنبه 30 بهمن‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

آن روزها

مروری بر مبارزات و فعالیت‌های انقلابی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در پنج ماه منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷

روز آخر با فرارسیدن وقت نماز مغرب، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای اقدام به برگزاری نماز جماعت می‌کنند. جمعی از کارگران مسلمان نیز به ایشان اقتدا می‌کنند. «نماز و تقید به اسلام» جبهه‌ی جدیدی بین کارگران و کمونیست‌ها به‌وجود می‌آورد که در نهایت به اخراج کمونیست‌ها توسط کارگران از کارخانه می‌انجامد. «وقتی نماز ایشان شروع شد، کارگرهای مسلمان آمدند و پشت‌سر آقا نماز خواندند اما طرفداران کمونیست‌ها نیامدند که نماز بخوانند. این دو موج با هم دعوا کردند. همین دعوای آن‌ها با کارگرهای نمازخوان و اقامه‌ی نماز جماعت به امامت آیت‌الله خامنه‌ای موجب شد که جمع آن‌ها به‌هم بخورد. بعد از نماز، تقریباً دو صف تشکیل شد؛ یکی صف کارگران مسلمان و دیگری صف کمونیست‌ها. همین موضوع باعث ایجاد درگیری در آن‌جا شد. کمونیست‌ها نتوانستند قضیه را جمع کنند و نیروهای دیگرشان هم که می‌آمدند دیگر نمی‌توانستند با آن‌ها همدل شوند. کارگران مسلمان هم که متوجه حقایق شدند با آن‌ها برخورد کردند و تقریباً توطئه‌ی کمونیست‌ها در آستانه‌ی ۲۲ بهمن در هم شکست.

http://farsi.khamenei.ir/themes/fa_def/images/ver2/breadcrump.gifhttp://farsi.khamenei.ir/themes/fa_def/images/ver2/breadcrump.gif سال ۱۳۵۶ مبارزات مردم علیه رژیم شاه آهنگ تندتری گرفته بود، اما شهادت حجت‌الاسلام‌ والمسلمین حاج‌آقا مصطفی خمینی در مهرماه همان سال شتاب بیشتری به مبارزات بخشید. فرزند رهبر نهضت در تبعید شهید شده بود و برگزاری مراسم مختلف به مناسبت شهادت حاج‌آقا مصطفی از طرف علمای شهرها و مردم هوادار حضرت امام رحمه‌الله موج جدید و عظیمی را ایجاد کرده بود. رژیم شاه در عکس‌العمل به تجلیل مردم و حوزه‌های علمیه از فرزند امام رحمه‌الله، جمعی از روحانیون بلاد را دستگیر و عده‌ای را تبعید کرد. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نیز در ۲۳ آذرماه در خانه‌شان دستگیر و به ایرانشهر تبعید شدند. پس از نقش پررنگ روحانیون در کمک‌رسانی به مردم در سیل ایرانشهر، ساواک تصمیم گرفت محل تبعید تعدادی از آنها را تغییر دهد و آیت‌الله خامنه‌ای به جیرفت منتقل شدند. دوران ۲۸۵ روزه‌ی تبعید در یکم مهرماه ۵۷ به پایان رسید. طی این مدت خبرهای خوب و بدی از شهرهای مختلف به آیت‌الله خامنه‌ای می‌رسید. از انتشار مقاله‌ی توهین آمیز به حضرت امام رحمه‌الله و قیام مردم قم در ۱۹ دی و چهلم‌های سلسله‌ای پس از آن تا تعطیلی بازارها در اعتراض به سرکوب تجمعات مردم توسط رژیم شاه. آخرین خبر همان روز یکم مهر می‌رسد: «خانه‌ی امام‌ خمینی در نجف توسط رژیم صدام محاصره شده است»؛ مردم و کسبه‌ی بازار در اعتراض به این اقدام رژیم صدام، همه‌ی مغازه‌ها و بازارها را تعطیل کردند. آیت‌الله خامنه‌ای نیز پس از توقفی چند روزه در کرمان، یزد و تهران راهی مشهد شدند.
 
پنج‌شنبه 30 بهمن‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

تاکید حضرت امام بر عدم تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها

حجت الاسلام والمسلمین شیخ الاسلامی :

«آیت الله خامنه ای که رئیس جمهور وقت و خطیب نماز جمعه تهران بودند جمعه همان هفته ضمن خطبه های نماز جمعه تهران اعلام کردند که در یکی از دانشگاه ها چنین قصدی بوده و حضرت امام (س) با آن موافق نبوده اند و به همین دلیل موضوع منتفی شده است

به خاطر دارم زمانی که در یکی از سالهای نیمه دوم دهه 1370 ، برای گرفتن خاطرات  بعضی از نزدیکان و افراد خانواده امام پای صحبت آن ها می نشستم و از آن عزیز سفر کرده می شنیدم. علاوه بر شادی و شعف شنیدن توصیف حیات طیبه آن امام راحل بعضا غرق در شگفتی می شدم که دلیل این همه دقت و توجه به اتفاقات به ظاهر ریز و جزئی که در صحنه اجتماع و کوچه و خیابان و دانشگاه و مدرسه و پارک و بوستان و نماز جمعه و مساجد و غیره ایشان چیست؟!

اتفاقاتی که به طور معمول از چشم رسانه ها به دور بود و گزارشگران رسمی دولتی و غیر دولتی به آن دسترسی نداشتند تا به اطلاع حضرت امام برسانند.

این مأموریت بر عهده نزدیکان و اعضای خانواده از جمله عروس محترم و فاضله ایشان سرکار خانم دکتر فاطمه طباطبائی و نیز نوه های محترم ایشان بود

چهارشنبه 29 بهمن‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

چگونه نوفل لوشاتو یکى از خبرسازترین نقاط جهان شد

اغفال روشنفکرهاى ناآگاه

 

بنا بر این، اسلام را [معرفى کردند] به اینکه اولًا مکتبش بیش از اینکه یک نمازى خوانده بشود و یک روزه اى گرفته بشود و اینها، نیست و کارى به زندگى مردم ندارد، کارى به دنیاى مردم ندارد؛ و از آن طرف روحانیون را معرفى کردند که قدرتها اینها را روى کار آوردند براى اینکه افیون باشند از براى جامعه. اینها مردم را خواب کنند، سست کنند، که اگر آنها ببرند [اموال مردم ] را، اینها نتوانند حرف بزنند؛ یعنى دیگر مردم را نگذارند حرف بزنند. اینها خواب کنند مردم را، و آنها ... اموالشان را ببرند. این را این قدر تبلیغ کردند و گفتند که حتى بعض روشنفکرهاى ما هم که بى اطلاع از قرآن و سنت بودند، باورشان آمده است؛ و آنها هم دنبال کردند و هم نفس شدند با آنها. ما نباید هر حرفى که بشنویم یا منتشر باشد بین اقشارى، نباید بى دلیل مطلب را قبول کنیم. انسان اگر بى دلیل یک مطلبى را قبول کند، این مریض است؛ انسان سالم نمى شود یک مطلبى به او بگویند و بى دلیل، همین طورى وقتى گفتند، قبول کند.

 

امامان شیعه و نهضتهاى شیعى

 

مى گویند مردی که از [مدینه ] برمى دارد امام- علیه السلام- را مى آورد در اینجا، یا حضرت عسکرى را در سامرا چندین سال نگه مى دارد و تحت فشار و در نظام، در عَسْکر ... در جُند ایشان را نگه مى دارد و محبوس است امام- علیه السلام- در آنجا. این از باب این [بود] که نماز مى خواست بخواند؟ خوب ...، خود آنها هم نماز مى خواندند، به نماز چه کار داشتند؟ چون امام- علیه السلام- پسر پیغمبر بود، آن وقت پسر پیغمبر خیلى هم [مورد احترام بود]؛ اگر پسر پیغمبر سر جاى خودش مى نشست و کار نداشت به مردم، چیزى نبود؛ اما آنها گاهى به اشاره آنها ... (چون موردى بود که اگر مى فهمیدند، ریشه اینها را مى کندند) در ظاهر وقتى که یکى از این هاشمیون قیام مى کردند بر ضد حکومتها؛ در ظاهر اینها یک انتقاد صورى هم از آن مى کردند، لیکن با دست اینها بود. اینها آنها را وادار مى کردند به اینکه این کار را بکنند. دعا مى کند امام- علیه السلام- به زید و امثال اینها که قیام کردند بر ضد این خلفا و بر ضد این قدرتمندها. روحانیت همیشه مخالف با قدرتمندها بوده است. اگر یکوقت شما، مثلًا فرض کنید یک فردى، چند نفرى دیدید که سازشى کرده است یا منحرف است، به اسلام مربوط نیست. مکتب [او] این مکتب نیست؛ و یا اینکه یک مقتضیاتى مى بیند که در این مقتضیات الآن صلاح اینست که این طور عمل بکند.

 

  

سه‌شنبه 28 بهمن‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

رعایت حریم خصوصى دیگران

أحِبّ فی الله وأبغِض فی الله، ووال فى الله، وعاد فى الله. فإنّه لا تنال ولایة الله إلا بذلک ولا یجد رجل طعم الإیمان وإن کثرت صلاته وصیامه حتّى یکون کذلک. وقد صارت مؤاخاة الناس یومکم هذا أکثرها فى الدنیا. علیها یتواددون وعلیها یتباغضون»؛به خاطر خدا دوست بدار و به خاطر خدا نفرت داشته باش، و به خاطر خدا دشمنى ورز؛ زیرا دوستى خدا جز با این ها به دست نیاید و آدمى تا چنین نباشد طعم ایمان را نچشد، هرچند نماز و روزه اش بسیار باشد. امروزه دوستى و برادرى مردم با یکدیگر بیش تر به خاطر دنیا است. براى دنیا دوستى می کنند و براى دنیا با هم دشمنى می ورزند


قرآن کریم آن گاه که از آسیب هاى اخلاقى و شخصیتى انسان ها سخن می راند، تجسس در امور و زندگى شخصى دیگران را یاد می کند و ایمان آورندگان را از استمرار این رفتار ناپسند اخلاقى بر حذر می دارد:

 

«یَا أیُّهَا الّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثیرًا مِنَ الظَّنِّ إنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إثْمٌ وَلا تَجَسَّسُوا وَلا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً أیُحِبُّ أحَدُکُمْ أنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أخیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللهَ إنَّ اللهَ تَوّابٌ رَحِیمٌ»؛[1] اى کسانى که ایمان آورده اید، از بسیارى از گمان ها بپرهیزید که پاره اى از گمان ها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند. آیا کسى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده اش را بخورد؟ از آن کراهت دارید (پس) از خدا بترسید که خدا توبه پذیر و مهربان است.

  

دوشنبه 27 بهمن‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

بررسى نقش متقابل تربیت و سیاست از نظر امام خمینى


این افراط گرایان سطحى نگر آن چنان در این وادى غرق شده اند که نهایت سعادت را در دورى از مردم، عبادت، نماز، اذکار و اوراد مى دانند، اما امام خمینى(س) با شناخت صحیح از اسلام راستین و فلسفۀ برانگیختن پیامبران، سعادت انسان را در رابطۀ متقابل و تعامل دین و دنیا مى دانند و معتقدند راه آخرت از دنیا مى گذرد که «الدنیا مزرعة الآخرة»:

راجع به اسلام شروع کردند تبلیغات کردن به این که اسلام... یک مکتبى است که مربوط به دعا و ذکر و یک روابطى مابین مردم و مابین خالق و سیاست را کارى به آن ندارد. اسلام به حکومت کار ندارد به سیاست کار ندارد


پیروزى اعجاب آور انقلاب اسلامى ایران، دغدغه ها و تأملات فراوانى در تمامى ابعاد و در همۀ جهان ایجاد نمود و تأثیر بسزایى در گسترش فکر، اندیشه و عمل داشت و در مدتى کوتاه فرهنگ انقلاب اسلامى در گسترۀ زمین و زمان شهرتى عام یافت. بى تردید شخصیت برجستۀ امام خمینى(س)رهبر فقید انقلاب اسلامى و بنیان گذار جمهورى اسلامى ایران به عنوان یک روحانى عالى مقام و رهبر بزرگ ترین انقلاب و نهضت مردمى قرن اخیر، در شکل گیرى و تداوم آن انکارناپذیر است. بزرگ مردى که با تربیت، اخلاق و عرفان اسلامى رشد و نمو کرده بود.

 

دوشنبه 27 بهمن‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

امام جدایی دین از سیاست را نمی پذیرفتند


امام معتقد بود همانگونه که انسان موظف به نماز خواندن است همانگونه هم موظف به احقاق حق خود است.


دکتر فاطمه طباطبایی در همایش نقش زنان در پیروزی انقلاب اسلامی که در پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی برگزار می شد، اظهار کرد: با توجه به اینکه در ایام الله دهه فجر قرار داریم جا دارد که از ظفرآفرینان کشورمان تجلیل کنیم. خداوند به ما یاد داده است؛ وذکرهم به ایام الله. چون انسان فراموش کار است. خداوند از واژه نسیان برای فراموش کاری انسان استفاده کرده است. وقتی فراموش کاری صفت ماست باید مرتبا گذشته و خاطرات آن را مرور و یادآوری کنیم و قدردان گذشتگان باشیم. بخصوص در دهه فجر انقلاب جا دارد  یاد کسانی که کوشیدند و جان خود را نثار کردند، زندان کشیدند و شکنجه ها دیدند تا انقلاب به پیروزی رسید را گرامی بداریم.

  

پنج‌شنبه 16 بهمن‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

وحدت موضوعى و لاینفک بودن مفاهیم دین و سیاست

مگر زمان پیغمبر اکرم(ص) سیاست از دیانت جدا بود... مگر زمان خلفاى حق، یا ناحق، زمان خلافت حضرت امیر(ع) سیاست از دیانت جدا بود؟ دو دستگاه بود؟ این حرفها را استعمارگران و عمال سیاسى آنها درست کرده اند تا دین را از تصرف امور دنیا و از تنظیم جامعؤ مسلمانان برکنار سازند؛ و ضمناً علماى اسلام را از مردم و مبارزان راه آزادى و استقلال جدا کنند. در این صورت مى توانند بر مردم مسلط شده، و ثروتهاى ما را غارت کنند. منظور آنها همین است. اگر ما مسلمانان کارى جز نماز خواندن و دعا و ذکر گفتن نداشته باشیم، استعمارگران و دولتهاى جائر متحد آنها هیچ کارى به ما ندارند. شما هرچه مى خواهید نماز بخوانید؛ آنها نفت شما را مى خواهند، به نماز شما چکار دارند... آنها مى خواهند ما آدم نباشیم! از آدم مى ترسند... هر وقت آدمى پیدا شد، یا او را کشتند؛ یا زندانى و تبعیدش کردند؛ یا لکه دارش کردند که «سیاسى» است! این آخوند «سیاسى» است! پیغمبر(ص) هم سیاسى بود. این تبلیغ سؤرا عمال سیاسى استعمار مى کنند تا شما را از سیاست کنار بزنند.