X
تبلیغات
رایتل
یکشنبه 12 مرداد‌ماه سال 1393
توسط: م.چ

امام در ماه رمضان بخش زیادی از اوقاتشان را به خواندن نماز و قرائت قرآن می گذرانیدند

امام خمینی

پرتال امام خمینی(س)؛ حضرت امام خمینی(س) با وجود مسئولیت ها و وظایف سنگین رهبری حکومت اسلامی، توجه ویژه ای نیز به انجام آداب شرعی و مستحبی داشتند. از جمله در ماه مبارک رمضان که بخش زیادی از اوقاتشان را به خواندن نماز و قرائت قرآن می گذرانیدند. علاوه بر این ایشان می کوشیدند که تا حد امکان در این ماه با ساده زیستی و قناعت مفهوم واقعی روزه داری و امساک را رعایت کنند. روایت برخی از نزدیکان حضرت امام درباره چگونگی روزه گرفتن و افطار ایشان، دلیل خوبی این این مدعاست:

 

 

کسى را بیدار نمى ‏کردند


غیر از شب‏هاى ماه رمضان که قرار نبود کسى دیگر روزه بگیرد، ایشان هیچ کس را بیدار نمى‏ کردند. خودشان سماور را روشن مى‏ کردند و چاى درست مى ‏کردند و معمولاً یک تخم ‏مرغ، سحرى ایشان بود.[1] (برداشت هایی از سیره امام خمینی، ج1، ص 60)


معمولاً با نان و پنیر سر می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏کردند


امام تمام سالهایی را که در نجف بودند تا آخر اقامتشان روزه می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏گرفتند. و غذای افطاریشان بسیار ساده بود. خدا شاهد است بنا به توصیه دکتر برای ایشان کباب برگ درست می‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ کردند و آقا قسمت جزیی از آن را به زور اصرار ما می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏خوردند. ایشان معمولاً با نان و پنیر سر می‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ کردند. [2] ( همان، ج2، ص 91)


اگر شبهه داشتند مسافرت می‏‏ کردند


برخی از اوقات که امام در گرفتن روزه شبهه داشتند که ممکن است به ایشان ضرری داشته باشد مسافرت می ‏‏کردند* و روزه را در وقتی می‏‏ گرفتند که برایشان ضرری نداشته باشد. [3]  (همان، ص 377)


آقای حاج شیخ غذایشان را جدا کنند


مشهدی حسین که یکی از خدمتگزاران امام در نجف بود نقل می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏کرد که در ماه رمضان عده ‏ای در بیرونی امام بودند و غذا همان غذای گذشته بود و فرقی نکرده بود. روزی آقای حاج شیخ عبدالعلی قرهی به من گفت: «این همه آدم که در بیرونی هستند افطار و سحری می‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ خواهند و این مقدار گوشت که شما تهیه می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏کنید خیلی کم است، بیشتر بگیرید.» من هم بنا به گفته او آن روز بیشتر گوشت گرفتم. هرشب می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏بایست خدمت امام می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏رسیدم و صورت حساب را ارایه می‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ دادم. آن شب آقا با تعجب پرسیدند:
 «چطور شد که گوشت بیشتر از گذشته گرفتی؟» گفتم: «آقای شیخ دستور دادند.» امام با احترامی که نسبت به ایشان داشتند فرمودند: «همان تعداد که همیشه می ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏گرفتی بگیر، آقای حاج شیخ هم اگر می‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ خواهند، غذایشان را جدا کنند» ![4] (همان، ص 131 و 132)


کار بی خودی کرده ‏اید


هنگامی که می‏‏خ واستیم از نماز جماعتی که امام با شخصیت های سیاسی و خانواده شهدا در ماه مبارک رمضان داشتند فیلمبرداری کنیم، برای کسب اجازه خدمت ایشان رفتیم. امام که در آن ساعت طبق برنامه همیشگی قرآن می‏‏ خواندند، سرشان را بالا آورده و فرمودند: «چه می‏‏ گویید؟» عرض کردم از شما تقاضا داریم اجازه بفرمایید از نماز امشب فیلمبرداری کنیم. امام با تأثر و ناراحتی در حالی که چند لحظه سرشان را پایین انداخته بودند، فرمودند: «شما کار بیخودی کرده‏ اید که وسایل فیلمبرداری را آماده کرده ‏اید.» بنده دیدم اگر اصرار نکنم قضیه منتفی م ی‏‏شود. عرض کردم آقا ما زحمت کشیده ‏ایم و مهمانان شما هم انتظار قبول این دعوت را دارند، لذا با اکراه این مسأله را پذیرفتند. [5] (همان، ص 148)


نیمه شب به حسینیّه آمدند


در یکی از شبهای ماه مبارک رمضان، یک وقت دیدم یکی از برادران سپاهی می‏‏ دود و می‏‏ گوید: «بچه‏‏ ها بدوید بیایید، امام به حسینیه آمده است.» ساعت تقریباً نیمه شب بود. آمدیم و دیدیم امام با همان لباس ساده و کلاهی که بر سر داشتند به حسینیه آمدند.» تقریباً بیست نفر بودیم آقا به احساسات ما پاسخ داده و لبخند می ‏‏زدند. [6] (همان، ص 199)


آرامش روحی در بمباران تهران


در اوایل خرداد ماه 64 که مصادف با ماه مبارک رمضان بود، هواپیماهای عراقی در طول شبانه‏ روز، وقت و‏‏ بی‏‏وقت تهران را بمباران می‏ کردند. همراه آنها، توپ های ضد هوایی با صداهای مهیب و گوشخراش به ویژه در دامنه‏ کوههای شمال تهران که صدا می‏ پیچید خواب و استراحت را از همه گرفته بودند. صبح که می ‏شد همه در اثر‏‏ بی‏‏ خوابی شبانه، خواب‏آلوده و کسل بودند و نظم و نسق کارها به هم ریخته بود با اینکه امام ملزم به تبعیت از کسی نبودند و اختیار داشتند کارشان را به طور دلخواه و مناسب حالشان تنظیم کنند، با این حال در شرایطی که همه مایل بودند ساعت های اول روز را که بیشتر آرام بود بخوابند امام طبق روال همیشگی هر روز رأس ساعت هشت صبح سرحال در اتاق کار و ملاقاتشان حاضر می‏ شدند.  یک روز آقای دکتر عارفی که همواره مراقب وضع و سلامتی امام بود بعد از معاینه سؤال کرد: «در ماه رمضان، این روزها، وضع خواب و استراحتتان فرقی نکرده، کم نشده؟» فرمودند: «نه» دکتر مجدداً سؤال کرد: «هیچ فرقی نکرده است؟» امام باز تأکید کردند: «نه.» [7] (همان، ص 278)


به درسشان خیلی مقیّد بودند


خانم مصطفوی: مادرجان شنیدم عروسی شما در ماه مبارک رمضان بود، در حالی که رسم نیست در ماه رمضان ازدواج کنند. چرا؟


همسر امام: چون درسها تعطیل بود.


خانم مصطفوی: یعنی حضرت امام تا این حد به درس مقید بودند که حتی برای ازدواجشان حاضر به تعطیل کردن درس نبودند؟


همسر امام: بله آقا به درسشان مقید بودند. می‏‏ گفتند چون درسها تعطیل است. (وقت برای ازدواج مناسب است.) (همان، ص 331 و 332)


خود ماه رمضان کاری است


سرّ این معنا که امام ملاقات های خودشان را در ماه مبارک رمضان تعطیل می‏کردند این بود که بیشتر به دعا و قرآن و خلاصه به خودشان برسند. امام می‏ فرمودند: «خود ماه رمضان کاری است».[9] (همان، ج3، ص 89)


در ماه رمضان شعر نمی‏ خواندند


امام به نقل از نزدیکانشان برای ماه های ویژه ‏ای چون رمضان برنامه ‏ای خاص داشتند، به طوری که در این ماه عزیز شعر نمی ‏خواندند، شعر نمی‏ سرودند و گوش به  شعر نمی ‏دادند و دگرگونی خاصّی متناسب با این ماه مبارک در زندگی خود ایجاد می‏ کردند، به گونه ‏ای که این ماه را سراسر به تلاوت قرآن مجید، دعا و انجام مستحبات مربوط به ماه رمضان سپری می‏ کردند.(همان، ص 89 و 90)


دستمال کفاف اشکشان را نمی ‏داد


رمضان سال قبل از رحلت امام را خوب به یاد دارم. بعضی وقتها هر بار که به دلیلی نزد ایشان می ‏رفتم و سعادت پیدا می ‏کردم با ایشان نمازبخوانم، وارد اتاقشان که می ‏شدم می ‏دیدم قیافۀ ایشان کاملاً برافروخته است و چنان اشک می ‏ریختند که دیگر دستمال کفاف اشکشان را نمی‏ داد و کنار دستشان حوله می‏ گذاشتند. امام شبها چنین حالتی داشتند و این واقعاً معاشقۀ ایشان با خدا بود. (همان، ص133)


اینقدر دقت لازم نیست


از خصوصیات درس و مباحثه امام با دوستانشان در ایام طلبگی، بیان بسیار ساده‏ و روان ایشان بود. امام در مباحث به بعضی از احتیاطات اعتنایی نداشتند. مثلاً از‏ نکاتی که بین فقها مطرح است این است که در مراسم حج طواف کننده به هنگام‏ طواف باید مواظب باشد که در آن ازدحام شانۀ چپ او موازی خانه کعبه باشد و‏ منحرف نشود، ولی امام اصرار داشتند که این احتیاط ها نباید انجام شود. لازم نیست‏ مردم را در آن حال عبادت و معنویت به این مسأله متوجه کنیم. شانه چپ طواف کننده‏ عرفاً باید به طرف کعبه باشد و اینقدر دقت لازم نیست. یا در مسأله روزه که بعضی‏ می ‏گفتند اگر کسی با یک چوب کبریت خلال کند و آن را دوباره به دهان برگرداند و‏ رطوبت آن را فرو برد روزه‏ اش باطل است. امام می‏ فرمودند: «مگر یک چوب کبریت‏ چقدر از دهان رطوبت می ‏گیرد و چقدر از رطوبت آن باقی م ی‏ماند که اگر دوباره به‏ دهان برده شود، خوردن و آشامیدن حساب شود.» امام معتقد بودند اینگونه‏ احتیاط ها انسان را به وسواس می‏ کشاند و از واقع بینی باز می‏ دارد.  (همان، ج5، ص 76) 






 مصطفوى، زهرا؛ پابه ‏پاى آفتاب (چاپ جدید)؛ ج 1، ص 182 و 183.



. حجة‏الاسلام والمسلمین فرقانی، آیینه حسن، ص 152.


- با این کار حرمت ماه رمضان را نگه می‏‏ داشتند.



. آیت ‏الله ایزدی نجف‏آبادی.



[4] . آیت ‏الله خانم یزدی – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 2، ص 146 و 147.



 حجة‏الاسلام والمسلمین انصاری کرمانی – مصاحبه مؤلف.



[6] و5. تیموری – از محافظین بیت امام – در رثای نور، ص 64.



. حجة‏الاسلام والمسلمین رحیمیان، پا به پای آفتاب (جدید)، ج 2، ص 251.


 فصلنامه ندا – ش 12، ص 17.



ـ آیت‏ الله توسلی -  حوزه -  ش 45 -  ص 59.


 حجةالاسلام و المسلمین آشتیانی -  پاسدار اسلام -  ش 93 -  ص 31.


 فاطمۀ طباطبایی -  ص 180.


. آیت ‏الله حسین بدلا ـ پا به پای آفتاب؛ ج 2، ص 303. 

نظرات (4)
محدثه
سه‌شنبه 14 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 10:11 ق.ظ
خدایا دستم به آسمانت نمی رسد اما تو که دستت به زمین می رسد بلندم کن...
امتیاز: 0 0
fdjt
دوشنبه 20 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 04:12 ب.ظ
1- عالی
.. 64رای - 28%.

2- خوب
.. 99رای - 43.4%.

3- متوسط
.. 30رای - 13.1%.

4- ضعیف
.. 15رای - 6.5%.

5- بسیارضعیف
.. 20رای - 8.7%.
امتیاز: 0 0
tala
پنج‌شنبه 30 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 02:12 ب.ظ
سلام
وبلاگ خوبی دارید
لطفا به وبلاگم سر بزنید
امتیاز: 0 0
فاطمه
جمعه 21 آذر‌ماه سال 1393 ساعت 08:19 ق.ظ
سلام وب بسیار خوبی دارید خوش حال می شوم به وب من هم سری بزنید
http://allahoakbar17.blogfa.com/
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد