
پیرامون نماز سخنها گفته شده و ابعاد مختلف آن مورد کنکاش و دقت نظر قرار گرفته و هر کس به فراخور دانش، بینش و نگرش خود از آن سخن گفته است. به رغم تمام این تلاشها، اقیانوس نماز از چنان ژرفایی برخوردار است که غواصان جدید را به تفحص و جستجویی تازه در این اقیانوس فرا میخواند تا گوهری نو .
نـماز که در عربی لفظ (صلاة) بر آن اطلاق میشود، به گفته بسیاری از لـغـت شـناسان به معنای دعا، تبریک و تمجید است و چون اصل و ریـشـه این عبادت مخصوص، دعا بوده آن را از باب نامگذاری چیزی بـه اسـم جزش، صلاه [نماز] گذاشتهاند.
برخی دیگر گفتهاند: (صلاة) مـشـتـق از کلمه (صلاة) است که به معنای آتش برافروخته است و از ایـن جـهـت بـه این عبادت خاص (صلاة) گفته شد، زیرا کسی که نماز بـخـواند، خود را به وسیله این عبادت و بندگی از آتش برافروخته الهی دور میسازد.[1]
به طور کلی قبولی عبادات به خصوص نماز مراحل بلکه شرایطی دارد. زیرا: گاهی عبادت صحیح است ولی رشدآور نیست مثل دارویی که شفابخش نیست.

در آیات و روایات شرایط و مراحل قبولی عبادات شش چیز ذکر شده که عبارتند از:
1- شرط اعتقادی؛ 2 -شرط ولائی؛ 3 - شرط اخلاقی؛ 4 – شرط اقتصادی؛ 5 - شرط اجتماعی؛ 6 - شرط بهداشتی.
شرط اعتقادی:
نمازگزار باید ایمان به خدا داشته باشد. قرآن در سوره نحل آیه 97 میفرماید: «عمل صالح از زن و مرد با ایمان است که موجب زندگی پاک میشود.» و در سوره مائده آیه 93میفرماید: «نداشتن ایمان مایه بی ثباتی اعمال است.» ادامه مطلب ...

نماز جمعه یکی از مهمترین نهادهای تاریخ انقلاب اسلامی است که علاوه بر تاثیر فراوان در نظام جمهوری اسلامی، چند و چون فراوانی در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور دارد. نماز جمعه اکنون یکی از مهمترین تریبون های سیاسی نظام است هر آنچه در این تریبون مطرح می شود، راه به فردا باز می کند. آنچه در ذیل می آید، حاصل گفتگو با آیت الله سیدجلال الدین طاهری اصفهانی امام جمعه پیشین اصفهان است که به مناسبت 5 مرداد سالروز اقامه نخستین نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طالقانی انجام شده است:
1. قال الامام الصادق - علیه السلام - : أحبّ الاَعمالِ اِلی اللهِ الصَّلاة و هیَ آخر وَصایاء الاَنبیاء.
« وسایل الشیعة، ج 4، ص 38»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: محبوب ترین اعمال نزد خداوند نماز است، و نماز آخرین سفارش انبیای الهی است.
1. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : إِنَّ العَبدَ إِذا تَخَلّی بسیّدِهِ فی جُوفِ الّلیلِ المُظلِمِ و ناجاهُ أَثْبَتَ اللهُ النُّورَ فی قلبِهِ ... .
«أَمالی صدوق، ص 230»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هرگاه بنده در دل شب تار با سَرور (خدای) خود خلوت کند و با او به راز و نیاز بپردازد، خداوند نوری در دلش قرار می دهد ... سپس به فرشتگانش می گوید: ای فرشتگانم! به بنده ام بنگرید که در دل شب تار که هرزه گران به لهو سرگرمند و غافلان خفته اند، با من خلوت کرده است، گواه باشید که من او را آمرزیدم.